३ माघ २०७८, सोमबार

‘भारतपरस्त गठबन्धन’का अश्लील तमासाहरू !

  प्रकाशित मिति
१३ मंसिर २०७८, सोमबार ०५:१०


रामदेव अहिले प्रचण्डका महान् ‘क्रान्तिकारी’ गुरु बनेका छन् । वास्तवमा यो त्यति उदेकलाग्दो कुरा होइन किनभने यी दुवैजना व्यक्तिगत फाइदाको लागि जे पनि गर्न सक्ने र मानवजीवनको मूल्यप्रति कहिल्यै संवेदनशील नहुने ब्यक्ति हुन् ।

  • डा. श्याम उपाध्याय, भियना

आजकल बाटोमा भेटिएका कोही पनि सर्वसाधारण नेपालीलाई वि.स. २०७७ जेठ ३१ गतेको दिन नेपालको इतिहासमा किन उल्लेखनीय छ भनेर सोध्नुभयो भने शायदै जवाफ पाउन सक्नुहुन्छ । अब त संसदभित्र सोधे पनि यो प्रश्नको जवाफ पाउन मुस्किल भइसकेको छ । कतिले यो बिर्से र कतिले यसलाई बिर्साउनु नै आफ्नो ‘राजनीति’ र ‘लाजनीति’को मुख्य ध्येय ठाने र त्यही दिशामा सम्पूर्ण शक्ति लगाए ।

स्मरण रहोस्, त्यसदिन कालापानी, लिपुलेक र लिम्पियाधुरा समावेश गरिएको नेपालको नयाँ नक्सा निशानछापमा राख्ने गरी संविधान संशोधन गर्न पेश गरिएको विधेयकलाई प्रतिनिधिसभाले एक मतले अनुमोदन गरेको थियो । पहिले संविधानकै विरोधमा मतदान गरेकाहरूले पनि उक्त संशोधन विधेयकको पक्षमा मतदान गरेका थिए । त्यस दिन नेपाली राजनीतिमा राष्ट्रिय सवालमा सबै शक्तिहरू एक हुन सक्छन् भन्ने आशलाग्दो दृश्य प्रदर्शन भयो । तत्कालिन प्रधानमन्त्री केपी ओलीले नेपालविरुद्ध भएको भारतीय नाकाबन्दीकालमा जुन राष्ट्रवादी छबी बनाएका थिए , त्यसलाई मूर्त रूप दिँदै अनुमोदित नयाँ नक्सामार्फत नेपाल आफ्ना ठूला छिमेकीहरूसँग एउटै उचाइमा रहेर आपसी समस्या समाधान गर्न दृढ छ भन्ने सन्देश प्रवाह गरेका थिए । लिपुलेक मामिला भारत र चीनले नेपाललाई अलग राखेर व्यापार-मार्ग बनाउन गरेको द्विपक्षीय सहमतिको विषयसँग जोडिएकोले प्रतिनिधिसभाको उक्त निर्णयले चीनलाई पनि के स्पष्ट सन्देश दिएको थियो भने लिपुलेकमा कुनै पनि बाह्य हस्तक्षेप नेपाललाई ग्राह्य हुने छैन । तर, जे कुराको लागि त्यस दिन नेपाली जनताले अभूतपूर्व एकता प्रदर्शनका साथ दीपावली गरे त्यसैबाट त्रसित भएर केपी ओलीका प्रतिद्वन्द्वीहरूले एक ठूलो षडयन्त्रको बिजारोपण गरे, जसको परिणाम आज समस्त जनतासामु छर्लङ्ग देखिएको छ ।

विधेयक पारित भएको एक महिना पनि नपुग्दै अर्थात् २०२० जुलाई ९ तारिख तदनुसार २०७७ असार २५ गतेको अङ्कमा भारतीय समाचार पत्र ‘टाइम्स अफ इण्डिया’मा तत्कालिन नेकपाका प्रचण्ड, माधव नेपाल र झलनाथ खनालको हवाला दिँदै नयाँ नक्सा अनुमोदन गराउने ओलीको कदमलाई ओलीइतर नेताहरूले ‘राजनीतिक रूपले गलत र कुटनीतिक रुपले अनुपयुक्त’ ठहर गरेको भन्ने समाचार प्रकाशित भयो । देशभित्र नेकपाका पञ्चभलादमी (प्रचण्ड, माधव, झलनाथ, नारायणकाजी र वामदेव) ले ओलीको तत्काल राजीनामाको माग गरे र सो मागमा खुलाइएका कारणहरूमध्ये एक ‘ओलीले नेपालको नयाँ नक्सा प्रकाशित गरेर अनुचित जश लिने प्रयास गरेको’ भन्ने थियो र, त्यो भाषा टाइम्स अफ इण्डियामा प्रकाशित समाचारभन्दा भिन्न थिएन । ओलीविरुद्ध भारतीय सञ्चारमाध्यमद्वारा गरिएका अतिरञ्जित प्रचारको प्रतिकारमा नेपालकै स्याटेलाइट टिभी सञ्चालकहरू पनि उत्रन बाध्य भएका थिए र उनीहरूले दूरदर्शन बाहेक सबै समाचार च्यानलहरू बन्द गरेका थिए । भारतले पुनः आर्थिक नाकावन्दी लगाउन सक्ने संभावनाको अड्कल काटियो, तर २०७२ सालमा ओली नै प्रधानमन्त्री हुँदा नेपालीहरूले गरेको कडा प्रतिवाद सम्झेर भारतीय पक्षले त्यो दुस्साहस गर्न सकेन । जुनकुरो भारतीय राजनीतिको शक्तिशाली संस्थापन पक्षले गर्ने आँट गरेको थिएन, सोही कुरा प्रचण्ड-माधव गुटले देशभित्रैबाट गरिदिए । नेपालस्थित पूर्व भारतीय राजदूतहरू र भारतीय संस्थापनका वैचारिक गुरु एस.डी. मुनी आदिका नेपालविरोधी लेख र रचनाहरूको शृङ्लावद्ध प्रकाशन सुरु भयो । बाबुराम भट्टराइले भारतलाई नेपालमा हस्तक्षेप गर्न आमन्त्रण गरेर अङ्ग्रेजीमा लेखेका ट्वीटहरू निरन्तर प्रकाशित हुन थाले । नेकपाका ‘पञ्च भलादमीहरू’ उत्तेजित हुन थाले र उनको पक्षमा सिर्जित यस नयाँ वातावरणबाट हौसिएर आफैले दिने गरेका राष्ट्रियता र राष्ट्रिय स्वाभिमानको नारालाई सत्ताप्राप्ति र व्यक्तिगत महत्वाकाङ्क्षासँग सट्टापट्टा गरे । संसद्को पहिलो पुनःस्थापनाको आदेश आएको समाचार माधव नेपालले तुरुन्तै दिल्लीलाई सुनाएको दृश्य पत्रकारहरूको क्यामेरामा पऱ्यो । पहिलो प्रहारबाट ओली ढलेनन् । त्यसपछि दोस्रो र तेस्रो प्रहारमा अदालत र माफिया वकिलहरूको गठबन्धनले भूमिका खेल्न थाल्यो र षडयन्त्रकारीहरू सफल भए । यी सबै सर्वविदितै तथ्य हुन् र यसको सविस्तार वर्णन आवश्यक छैन ।

सुग्रिब र उनका बाँदर जस्तै गठबन्धनका पात्रहरूले के कुराको आँकलन गर्न सकेका छैनन् भने एक दिन क्रोधले उन्मत्त लक्ष्मण प्रकट हुनेछन् र यी बाँदरहरू वास्तवमा कुन कामको लागि खटिने हुन् भनेर तिनको असली ठेगाना बताइदिने छन् ।

हाल नयाँ अवस्था छ । केपी ओलीलाई अपदस्थ गरेर सर्वोच्च अदालतको हाल विस्तारै खुल्दै गएको रहस्यमय परमादेशद्वारा प्रचण्डको पूर्व घोषणाअनुसार बनेको ‘भारतको लागि कम्फर्टेबल’ सरकार सत्तासीन भइसकेको छ । पहिला नेकपा र पछि एमालेबाट ओलीलाई पदच्युत गर्ने सबै प्रयास असफल भएपछि माधव नेपाल आफ्नै पार्टीको सरकार ढालेर गठबन्धनमा सामेल भएका छन् । झण्डै तीन महिना लगाएर मन्त्रिपरिषद् विस्तार पनि पूरा भएको छ । अहिले गठबन्धनका पात्रहरू ‘बालिबध’पछि रमाइरहेका सुग्रिब सेनाका बाँदरजस्ता देखिएका छन् । सुग्रिबलाई जस्तै यिनलाई पनि कुन कुराको स्पष्ट ज्ञान छ भने उनीहरू आफैसँग बालिलाई हराउने सामर्थ्य थिएन । उनले यो सत्ता काकतालीमा पाएका हुन् । त्यसरी नै सुग्रिब र उनका बाँदर जस्तै गठबन्धनका पात्रहरूले के कुराको आँकलन गर्न सकेका छैनन् भने एक दिन क्रोधले उन्मत्त लक्ष्मण प्रकट हुनेछन् र यी बाँदरहरू वास्तवमा कुन कामको लागि खटिने हुन् भनेर तिनको असली ठेगाना बताइदिने छन् । तर त्यो नहुँदासम्म किष्किन्धामा जस्तै खुमलटार दरबार र सेरोफेरोमा प्रचण्ड तथा उनका भक्तहरूको क्रिडा चलिरहनेछ । यो क्रिडाको लागि पौराणिक किष्किन्धाकै नजिक पर्ने ठाउँबाट एक जना रामदेव नाम गरेका चटके झिकाइएका छन् । यी चटकेसँग प्रचण्डको क्रिडा अश्लील हुँदै गएको छ । यो भन्दा पनि बढी चिन्ताको विषय के छ भने यस क्रिडामा देशकै बहालवाला प्रधानमन्त्रीसमेत सहभागी भएका छन् र उनले प्रचलित कानुनको उल्लंघन गर्ने गरी रामदेवलाई दिइने विशेष सहुलियतसम्बन्धी निर्णयहरू सुनाएका छन् ।

को हुन् रामदेव ? रामदेव एक धुर्त व्यापारी हुन् र उनी आफ्नो उत्पादनको औषधी बिक्री गर्ने उद्देश्यले चिकित्सा विज्ञानविरुद्ध अनर्गल प्रचार गर्दै हिँड्छन् । भारतमा कोरोना महामारी खतरनाक अवस्थामा पुगेको बेला उनले आधुनिक औषधी प्रयोग गरेको कारणले नै कोरोनाबाट हजारौँ मानिसको मृत्यु भएको भ्रामक दाबी गरे र अक्सिजन हावामा निःशुल्क उपलब्ध भएकोले सिलिण्डरको अक्सिजन वहिष्कार गर्न आव्हान गरे । रामदेवको यस्तो निराधार प्रचारको भारतीय मेडिकल एसोसिएसनले ‘जनमानसप्रति असंवेदनशील र गैर-जिम्मेवारीपूर्ण कार्य’ भनेर भत्सर्ना गऱ्यो । त्यसपछि रामदेवले उनको पतञ्जली आयुर्वेदले उत्पादन गरेको कोरोनिल नामक औषधी कोरोनाविरुद्धको उपचारको लागि विश्व स्वास्थ्य संघबाट प्रमाणित भएको भनेर झूटो प्रचार गरे । विश्व स्वास्थ्य संघले सो दाबीको तत्कालै खण्डन गऱ्यो र उक्त संस्थाले कोरोनाविरुद्ध उपचारको लागि कुनै पनि परम्परागत औषधी प्रमाणित नगरेको भनेर विज्ञप्ति जारी गऱ्यो । भारत सरकारले त्यसअघि नै कोरोनिलले कोरोना निको पार्छ भन्ने रामदेवको दाबीलाई अस्वीकार गरेर उक्त औषधीको प्रचारप्रसार रोकिदिएको थियो । भारतका अस्पतालहरूमा लाखौँ मानिस जीवन र मरणको सङ्घर्षमा रहेको बेला रामदेव यस्तो असंवेदनशील र अमानवीय कार्यमा लागेकाले भारतीय युवा र चिकित्सकहरूले सामाजिक संजालमा उनको कडा प्रतिवाद गरे । अहिले पनि ट्वीटर खाता #ArrestRamdev #India_Against_Ramdev चालु अवस्थामा छ र, कोही पनि इच्छुकले ती खातामा राखिएका टिप्पणी या प्रतिक्रियाहरू पढ्न सक्छन् । यिनै रामदेव अहिले प्रचण्डका महान् ‘क्रान्तिकारी’ गुरु बनेका छन् । वास्तवमा यो त्यति उदेकलाग्दो कुरा होइन किनभने यी दुवैजना व्यक्तिगत फाइदाको लागि जे पनि गर्न सक्ने र मानवजीवनको मूल्यप्रति कहिल्यै संवेदनशील नहुने ब्यक्ति हुन् ।

यस्ता गलत कामका बाबजुद भारतमा रामदेवको व्यवसायिक साम्राज्यको विस्तार कसरी सम्भव भयो त ? ‘घुमीफिरी रुम्जाटार’ भनेजस्तै यो हुनुको कारण फेरि राजनीति नै हो । रामदेव नरेन्द्र मोदीका अनुयायी हुन् र उनी मोदीकै एजेण्डा बोकेर ‘हिन्दूत्व’को प्रचारको लागि नेपाल आएका हुन् । यो कुरा ‘कम्फर्टेबल सरकार’लाई राम्रोसँग थाहा छ । त्यसैकारण गठबन्धनका बहालवाला र पूर्व गरी तीन-तीन जना प्रधानमन्त्री मालिकको सेवामा हाजिर भएका हुन् र गुरुदक्षिणाको रूपमा भूमिदानको घोषणा गरेका हुन् । अन्यथा यस्ता गेरु बस्त्रधारी जोगीहरू शिवरात्रीको समयमा पशुपतिनाथको परिसरमा बाहेक अन्यत्र देखिँदैनथे । जोगीद्वारा प्रदान गरिने विषाक्त मनोरञ्जन र अश्लील तमासाहरूको प्रदर्शनको लागि, जसको विरोधमा स्वयम् भारतीयहरू उत्रिएका छन्, नेपालको प्रचलित कानुनको बर्खिलाप गर्दै प्रधानमन्त्रीले टिभी स्टेशनको उद्घाटन समेत गरिदिएका छन् ।

बाहिर रंगमंचमा प्रस्तुत क्रिडासँगै गठबन्धनले लिपुलेक-लिम्पियाधुराको सवाललाई काम्लोमुनि घुसार्ने प्रयास गरिरहेको छ । यसको जिम्मा परराष्ट्रमन्त्री नारायण खड्कालाई दिइएको जस्तो देखिन्छ । पहिले, उनले भारतअधीनस्थ नेपाली भू-भागमा जनगणना हुन नसक्ने भनेर अत्यन्त विवादास्पद वक्तब्य जारी गरे जुन उनको प्राविधिक ज्ञान र प्रशासनिक नियन्त्रणभन्दा बाहिरको कुरा हो । केन्द्रीय तथ्यांक विभागले जनगणनामा कालापानी, लिपुलेक र लिम्पियाधुरा समावेश गरिने भनेर पहिल्यै नै घोषणा गरिसकेको थियो । गणना कार्य एक नितान्त प्राविधिक विषय भएको र तथ्यांक विभाग पराराष्ट्र मन्त्रालयअन्तर्गत नपर्ने भएकोले उनीबाट यस्तो अवाञ्छित वक्तव्य गठबन्धनको राजनीतिक दबाबमा परेर आएको जस्तो लाग्छ । दोस्रो पटक, उनले नेपाल सरकारसँग सन् १८१६ को सुगौली सन्धि र सन् १९५० को नेपाल-भारत मैत्री-सन्धिका सक्कल प्रति नै छैनन् भनेर अधीनस्थ भू-भागप्रति नेपालको दाबीबाट अलग हुने प्रयास गरे । यी सन्धी र अन्य प्रमाणहरूको खोजी गरिने प्रतिबद्धतासम्म जाहेर गर्न पनि उनी हिच्किचाए । वास्तवमा ‘कम्फर्टेबल’ सरकारले नेपाली भू-भाग फिर्ता गर्नेतर्फ कुनै सक्रियता देखाउन नसक्ने कुरा त उसको गठन र सहभागी घटकहरूको पृष्ठपोषण कताबाट भइरहेको छ भन्ने कुराबाट नै थाहा थियो । गठबन्धनको साझा कार्यक्रममा नेपालको भौगोलिक अखण्डता जस्तो समवेदनशील सवाललाई केवल ‘सीमा समस्या’को रूपमा अवमुल्यन गरिसकिएको छ ।

प्रचण्डले अनित्य र आकस्मिक रूपमा प्रयोग गरेका शब्दहरू पशुपतिका बाँदरले भिन्दाभिन्दै यात्रुहरूलाई हानेका रुद्राक्षका दाना जस्तै लाग्छन् । सबै जम्मा गर्ने हो भने ती दाना कसैबाट चोरिएको एउटै मालाबाट चुँडालिएको रहेछ भन्ने थाहा हुन्छ । उनले भन्ने गरेका शब्दहरू ‘कम्फरटेबल सरकार’, ‘क्रान्तिकारी रामदेव’, ‘आत्महत्या गर्ने अभिलाषा’ आदिको केही अर्थ लाग्दैछ र पूरा अर्थ खुलाउन उनीबाट अझै केही थप शब्द आउने अपेक्षा गर्न सकिन्छ । अहिलेलाई उनी किष्किन्धा दरबारको जस्तै एक चटकमा व्यस्त छन् जहाँ उनका प्रियपात्र रामदेव मुरली बजाउँदै छन् । तर रात धेरै ढलिसकेको छ र चाँडै हुने सूर्योदयले उनको नाटकको पटाक्षेप र विसर्जन दुवै गरिदिनेछ ।

नोभेम्बर २४, २०२१



प्रतिक्रिया दिनुहोस !
सम्बन्धित खबरहरु

मुलुकको प्रमुख प्रशासनिक केन्द्र सिंहदरबार कोरोना भाइरस महामारीको त्रासमा परेको छ । चार सचिवसहित सयभन्दा बढी कर्मचारीलाई कोरोनासंक्रमण भएपछि त्रास

रौतहटमा नेकपा (एमाले) स्थायी कमिटी सदस्य प्रभु साह पक्षले एकलौटी रुपमा जिल्लाको नयाँ नेतृत्व घोषणा गरेको भन्दै अर्को पक्षले विद्रोह

उत्तर कोरियाले फेरि एक अज्ञात क्षेप्यास्त्र प्रहार गरेको दक्षिण कोरियाको सेनाले दाबी गरेको छ । उत्तर कोरियाले अर्को आणविक हतियार

पूर्णप्रसाद मिश्र, काठमाडौं प्रत्येक वर्ष पौष शुक्ल पूर्णिमादेखि माघ शुक्ल पूर्णिमासम्म एक महिना विधिपूर्वक गरिने स्वस्थानी व्रत एवं माघस्नान आजदेखि