१३ कार्तिक २०७७, बिहीबार

मक्किएको नेतृत्व र अवसानको मार्ग

  प्रकाशित मिति
१ आश्विन २०७७, बिहीबार ००:५४


मिलापको छनक नमिल्दै फुटको सङ्घारमा पुगिसकेको सत्तारुढ नेकपा तत्कालका लागि विभाजित हुनुबाट जोगिएको प्रचार गरिँदै छ । विचार, सिद्धान्त वा पार्टीगत चरित्रको विहङ्गम फरकपनलाई पूरै नजरअन्दाज गर्दै जबर्जस्ती एकाकारको प्रयत्न गरिनुको पीडा करिव तीन वर्ष सत्तासीन दलले राम्रैसँग महसुस गऱ्यो । दुई नितान्त फरक शैली–स्वभावयुक्त दलका नेतृत्व तह एवम् तिनका कार्यकर्ता मन–व्यवहारले एक मार्ग र एक यात्रामा अघि बढ्ने छन् भन्नेमा पर्याप्त आशङ्का यथावत छँदै छ, तथापि ‘भागबण्डा’को निकृष्ट छिनाझपटीमा हासिल भएको कथित सहमतिले दुई चिरामा विभक्त हुनुबाट हालका लागि नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (नेकपा) रौँ–रौँ बचेको छ ।

सत्तारुढ दलको शासकीय भद्दा प्रस्तुति यसरी चल्दै गर्दा प्रमुख विपक्षी नेपाली काङ्ग्रेसको ‘सदाबहार’ आन्तरिक खिचातानी पनि उत्तिकै चर्चामा रहेको छ । अत्यन्त दयनीय ढङ्गको प्रतिपक्षीय भूमिका दर्शाएकोले मात्र नभइ सङ्घारमा आइसकेको १४औँ महाधिवेशन टार्नका निम्ति मूल नेतृत्व तहबाट भए–गरेका चलखेलका कारण सो दलप्रतिको चासो र चर्चा यतिबेला चुलिन पुगेको हो ।

अवस्था सहज हुँदा कानमा तेल हालेर बस्ने ‘काङ्ग्रेसी आदत’ हो । परिस्थिति बिग्रिएपछि त्यसैलाई देखाएर तर्किने र पानीमाथिको ओभानो देखिन खोज्ने उसको चरित्र नै हो । यस्तो टीका–टिप्पणी कुनै विपक्षी–विरोधिले नभइ नेपाली काङ्ग्रेसभित्रैबाट भइरहेको सुनिन्छ । पार्टी–महाधिवेशन छल्ने चलखेल नेतृत्व तहबाटै हुन थालेको वर्तमान परिवेशमा असन्तुष्टिका यस्ता आवाज थप मुखर हुन थालेको छ ।

काङ्ग्रेसजनहरू पार्टीको १४औँ महाधिवेशन टर्दै गएको भन्दै यतिबेला चिन्ता प्रकट गरिरहेका छन् । तर ‘टर्दै गएको’ ठानिएको महाधिवेशन टरिसकेको हेक्का राखिरहेका छैनन् । अब पनि आगामी फागुनमै महाधिवेशन हुन्छ भनी ठान्नु काङ्ग्रेसको चालढाललाई नबुझ्नु मात्र हो ।

काङ्ग्रेसको नेतृत्वलाई निकम्मा सावित गर्ने यावत सन्दर्भहरू खात लागेका छन् । सामान्य अवस्थामा ‘के बिग्रेको छ र !’ भन्दै मग्न बसिदियो काङ्ग्रेस नेतृत्व । गर्नुपर्ने जति पनि काम–कदम थिए या छन्, तिनको निप्टारा लगाउने भनेकै सहजावस्थामा हो भन्ने मनन गर्नै खोजिएन । अप्ठ्यारो परिस्थितिमा त नेतृत्वले आफ्नो विशेष क्षमताको थप परिचय दिने हो, सङ्कट पार लगाएर ! तर, सहजमा सञ्चो मान्ने अनि असहजतामा त्यसैलाई बहाना बनाएर हात बाँधी आफूलाई अकन्टक ठान्ने भ्रामक मानसिकतामै अल्झिरह्यो काङ्ग्रेस नेतृत्व ।

काङ्ग्रेसजनहरू पार्टीको १४औँ महाधिवेशन टर्दै गएको भन्दै यतिबेला चिन्ता प्रकट गरिरहेका छन् । तर ‘टर्दै गएको’ ठानिएको महाधिवेशन टरिसकेको हेक्का राखिरहेका छैनन् । अब पनि आगामी फागुनमै महाधिवेशन हुन्छ भनी ठान्नु काङ्ग्रेसको चालढाललाई नबुझ्नु मात्र हो । समय–परिस्थितिले मात्र होइन शीर्ष तहका नेताहरूको बोली र व्यवहारले पनि महाधिवेशन फागुनमा किमार्थ हुन नसक्ने सङ्केत दिइसकेको छ । बरु १३औँ महाधिवेशनपछि निरर्थक गुजारिएको आजसम्मको अवधिबाट शिक्षा लिँदै संविधानले प्रदान गर्ने थप ६ महिना (आगामी वर्षको भदौसम्म) को अवधिमा पनि महाधिवेशनको तयारी वर्तमान नेतृत्वले गर्न सक्ने हो कि होइन भन्ने सवालमा मन्थन आरम्भ गर्न नै ढिलो भइसकेको छ । ०७८ को भदौमा पनि महाधिवेशन आयोजना गर्न नसक्दा पार्टीको वैधानिकतामाथि नै आइपर्ने सङ्कटको तारणहार को–कसरी हुन सक्ला ? कम्तिमा आजका दिनसम्म यो सुल्झनै नसक्ने प्रश्नको रूपमा ठडिएको छ ।

विधि–नीतिको खडेरी त काङ्ग्रेसमा उहिल्यैदेखि परेको हो । निश्चित सिद्धान्त, आदर्श, विधि, नीति, कार्यक्रम तथा वैचारिक बहस अवलम्बन गरिएको भए गुटले मात्र काङ्ग्रेसलाई यति कमजोर र निरीह तुल्याउन अवश्यै सक्ने थिएन । व्यक्तिवादी सोच र प्रवृत्ति हाबी भएको र झुण्ड–झुण्डमा विभक्त स्वार्थी समूहले त्यसैलाई पृष्ठपोषण गरिदिँदा आज काङ्ग्रेस यस्तो निम्छरो र जर्जर बन्न पुगेकोमा तर्कवितर्क गरिरहनै पर्दैन ।

कोभिड–१९ महामारीले सिर्जना गरेको प्रतिकुलता त पछिल्लो एक ‘जबर्जस्त’ बहाना मात्र हो, महामारी निम्तनुभन्दा निकै अघिदेखि नै महाधिवेशनमाथि झेली खेल खेल्ने प्रपञ्चको तानाबाना बुनिसकिएको थियो । कार्यकाल समाप्तिको सङ्घारमा आएर फटाफट विभागहरू गठन गरिनुको तुक के ? यो प्रश्नलाई दर्बिलोसँग उठाएर नेतृत्वलाई जवाफदेही तुल्याउन सक्ने ह्याउ मै हुँ भन्ने कुनै गुटका नेतामा पनि देखिएन । काङ्ग्रेस निकम्मा नेता–कार्यकर्ताको मक्किएको गोलो मात्र रहेको सन्देश यत्तिकै प्रवाहित हुन पुगेको छ ।

विधि–नीतिको खडेरी त काङ्ग्रेसमा उहिल्यैदेखि परेको हो । निश्चित सिद्धान्त, आदर्श, विधि, नीति, कार्यक्रम तथा वैचारिक बहस अवलम्बन गरिएको भए गुटले मात्र काङ्ग्रेसलाई यति कमजोर र निरीह तुल्याउन अवश्यै सक्ने थिएन । व्यक्तिवादी सोच र प्रवृत्ति हाबी भएको र झुण्ड–झुण्डमा विभक्त स्वार्थी समूहले त्यसैलाई पृष्ठपोषण गरिदिँदा आज काङ्ग्रेस यस्तो निम्छरो र जर्जर बन्न पुगेकोमा तर्कवितर्क गरिरहनै पर्दैन । शासकीय सत्तामा रहेको दलले मनपरी गरिरहँदा त्यसैविरुद्धको जगमा उभिएर काङ्ग्रेसले आफूलाई पुनः तिखार्न र सबल रूपमा उभ्याउन सक्नुपर्थ्यो । यस्तो सुवर्ण अवसर त उसले चुत्थैमा गुमाइसकेको छ ।

बीपी जस्ता युगीन एवम् दूरदर्शी नेताले जग बसाएको दलको यो हविगतले सच्चा प्रजातन्त्रप्रेमी तथा राष्ट्रभक्त नेपालीको हृदय छियाछिया पारिदिएको सर्वत्र महसुस गरिएको छ । वर्तमान काङ्ग्रेस नेतृत्वले तत्काल महाधिवेशनको नयाँ कार्यतालिका बनाएर महाधिवेशनको प्रक्रिया इमानदारीपूर्वक अघि बढाउन सके ध्वङ्श हुन लागेको आफ्नो ऐतिहासिक छवि थोरबहुत जोेगिन सक्ने आशा गर्न सकिन्छ ।



प्रतिक्रिया दिनुहोस !
सम्बन्धित खबरहरु

सरकारद्वारा पुनः पूर्ण रूपले लकडाउन गर्न सक्ने सम्भावना सनत आचार्य, बेल्जियम पछिल्लो दुई सातायता बेल्जियममा कोरोना संक्रमण दर ह्वात्तै बढेको

प्रतीक्षा सुवेदी (खड्गी), अष्ट्रिया कोरोना संक्रमणको दोश्रो लहरले युरोपलाई थिल्थिलो पारिरहेको अवस्थामा केही युरोपियन मुलुकले लकडाउन सुरु गरेसँगै अष्ट्रियाले पनि

फ्रान्सका राष्ट्रपति एम्यानुएल म्याक्रोनले देशमा फेरि लकडाउनको घोषणा गरेका छन् । टेलिभिजनबाट सम्बोधन गर्दै उनले कोरोना भाइरसको महामारी बढ्दै गएकाले

देशभरमा आज कोभिड–१९ सक्रिय सङ्क्रमितको सङ्ख्या बुधबारभन्दा ६७४ कम भएको छ । देशभरमा आज (१३ कात्तिक) २,३६४ जना सङ्क्रमित थपिँदा